Ongetrouwd samenwonen; geregistreerd partnerschap, samenlevingscontract of…?
De familie Backer is groot. Oma Cathrien en opa Dirk zijn eind zeventig en onlangs getrouwd. Zij en de (klein)kinderen uit hun wederzijdse gezinnen hebben af en toe hulp van de notaris nodig. Hun herkenbare situaties lees je hier.
Ongetrouwd samenwonen; geregistreerd partnerschap, samenlevingscontract of…?
‘We gaan samenwonen!’ juichte Karlijn tegen haar moeder aan de telefoon. Na haar scheiding was ze gaan daten en al snel was ze tegen een lieve man aangelopen.
‘Gefeliciteerd, lieverd!’ antwoordde Cathrien. ‘En spannend. Weet je al hoe dat formeel gaat regelen straks?’
‘Nou, eerst maar eens gewoon een tijdje aan elkaar wennen, lijkt me. Daarna kijken we wel verder!’
Cathrien vond het maar zozo. Ze vertelde over Karlijns plannen aan Dirk. ‘Ik snap best dat trouwen een stapje te ver is. Maar ze moeten toch iets van een overeenkomst sluiten?’
Dirk sloeg aan het googelen en kwam tot de conclusie dat er vier vormen van samenwonen zijn.
‘Haha, samenleven “in zonde” noemen ze het, als je niets geregeld hebt. De tweede vorm is: een samenlevingscontract opstellen. En de andere twee komen op hetzelfde neer: geregistreerd partnerschap of huwelijk.’
In 1998 was het geregistreerd partnerschap in het leven geroepen voor niet-heterostellen. Die hadden dan dezelfde rechten als huwelijkspartners. Met invoer van het homohuwelijk werd het eigenlijk overbodig.
Ze gingen praten met Karlijn. Want de gekozen samenwoonvorm had namelijk gevolgen bij eventueel overlijden. Dirk: ‘Bij samenwonen “in zonde” en bij een samenlevingscontract ben je niet automatisch elkaars erfgenaam. Bij geregistreerd partnerschap en huwelijk wel.’
Cathrien voegde toe: ‘Wel kun je in een samenlevingscontract vastleggen dat gezamenlijke bezittingen bij de langstlevende blijven. Want stel, jullie kopen straks een huis en inboedel, maar je vriend overlijdt. Zonder samenlevingscontract, is zijn familie de erfgenaam en niet jij. Zij kunnen dan maar zo op de stoep staan om zijn helft van jullie huis en spullen op te eisen. Met een quick fix in de vorm van een samenlevingscontract voorkom je dat. Of door te trouwen natuurlijk,’ knipoogde ze.
Karlijn besprak het met haar vriend. Die had al lang bedacht dat een samenlevingscontract een goed idee was. ‘En als het lang genoeg klikt, doen we een geregistreerd partnerschap, schat!’ had hij gegrapt. ‘Tenzij je heel graag een witte jurk wilt dragen. Dan ga ik je gewoon ten huwelijk vragen!’
