Veelgestelde vragen

U kunt op ons kantoor te maken krijgen met verschillende professionals. Om benoemd te kunnen worden tot notaris of toegevoegd notaris, moet iemand notarieel recht hebben gestudeerd aan de universiteit, zes jaar als kandidaat-notaris op een notariskantoor werkzaam zijn geweest en zijn beroepsopleiding hebben afgerond. Daarna moet de notaris of toegevoegd notaris een uitgebreid benoemingstraject doorlopen, alvorens hij door de Koning wordt benoemd. Na de benoeming wordt hij door de rechter beëdigd.

Een toegevoegd notaris is een kandidaat-notaris die dezelfde werkzaamheden kan en mag verrichten als een notaris. Het verschil met een “gewone” notaris is dat de toegevoegd notaris in dienst is van een andere notaris.

Kandidaat-notaris is een wat verwarrende term omdat men vaak denkt dat de betreffende persoon nog niet klaar is met de studie. Dat is dus niet het geval. Een kandidaat-notaris heeft de universitaire studie notarieel recht afgerond.

Een Notarisklerk is een gespecialiseerde juridisch medewerker op een notariskantoor die zelfstandig dossiers voorbereidt, beheert en afwikkelt binnen het familie-, onroerend goed- of  ondernemingsrecht.

Wanneer u een afspraak heeft bij ons op kantoor moet u een geldig legitimatiebewijs meenemen. Dit is bij voorkeur een paspoort of identeitskaart. De notaris moet verplicht de identiteit controleren en zal het legitimatiebewijs met behulp van een ID-scanner controleren. Mochten er voor de afspraak nog andere documenten nodig zijn dan zullen wij u dat laten weten.

Voor het ondertekenen van een akte van levering of een akte van verdeling kun je iemand volmacht geven om namens jou te tekenen. Dit doe je met een zogenaamde onderhandse volmacht. Een hypotheekakte moet je in principe zelf ondertekenen bij de notaris. Als dat echt niet mogelijk is dan heb je een notariële volmacht nodig waarin je iemand machtigt om de akte van hypotheek namens jou te tekenen. Voor deze volmacht moet je dus op een eerder moment zelf langs de notaris. Een testament kan nooit per volmacht getekend worden.

Veel van onze dienstverlening valt onder de werkingssfeer van de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (WWFT). Op grond van de WWFT zijn wij verplicht een heel aantal onderzoeken te verrichten voordat we met de gevraagde werkzaamheden kunnen beginnen. Dat geldt zowel bij nieuwe relaties als bij bestaande relaties.

Cliënten en de bestuurders van cliënten (rechtspersonen) die werkzaamheden door ons laten uitvoeren (zoals het opstellen van een (transport) akte of het uitbrengen van een advies) moeten zich identificeren. Identificatie vindt plaats aan de hand van een geldig paspoort, identiteitskaart, Nederlands rijbewijs of een Nederlands vreemdelingendocument.

Wat betekent dit voor u?
Uw identificatie wordt gescand met een zogenaamde WID-scanner. Dit wordt bewaard in het dossier.

Indien een rechtspersoon bij een transactie is betrokken dienen wij aan de hand van een recent uittreksel uit het handelsregister of de rechtspersoon bestaat en zo mogelijk vast te stellen wie bevoegd is namens de rechtspersoon te handelen. Ook zal moeten worden vastgesteld wie de ‘Uiteindelijk Belanghebbende’ (UBO) is.

Wat betekent dit voor u?
Bij aanvang van de werkzaamheden zal u worden verzocht een UBO-verklaring in te vullen en te ondertekenen

U ontvangt altijd een afschrift van bij de notaris getekende akten. Zo kunt u zelf teruglezen waarvoor u heeft getekend. De originele akten blijven eeuwigdurend bewaard. De eerste twintig jaar blijven deze in de kluis bij de notaris. Daarna worden deze overgedragen aan de Rijksorganisatie voor Informatiehuishouding.

Ons rekeningnummer is NL51 RABO 0383 1759 09 t.n.v. Kwaliteitsrekening Ellens & Lentze. Wilt u daarbij het dossiernummer of de naam van het onderpand dat u aankoopt vermelden?

Wanneer u een huis koopt, wordt u eigenaar van het perceel en de grond waarop de woning staat. Wanneer u een woning met erfpacht koopt, wordt de woning van u maar blijft de grond eigendom van de oorspronkelijke eigenaar. Als vergoeding voor de grond moet u dan erfpachtcanon betalen.

Het inschrijven van de koopovereenkomst is niet verplicht. U kunt er voor kiezen om dit wel te doen. Door het inschrijven van de koopovereenkomst wordt de koper beschermd tegen risico’s zoals faillissementen en beslagen. Overigens zijn aan het inschrijven van de koopovereenkomst wel kosten verbonden. Wanneer u in eerste instantie er niet voor heeft gekozen om de koopovereenkomst in te schrijven, maar u twijfelt of u dat beter wel had gedaan, dan kan dat op verzoek alsog verzorgd worden.

In de koopovereenkomst staan de afspraken die tussen verkoper en koper zijn overeengekomen met betrekking tot de verkoop. Denk aan de koopsom, de datum van levering en eventuele ontbindende voorwaarden.

De akte van levering wordt opgesteld door de notaris en zorgt voor de juridische eigendomsoverdracht. Na ondertekening bij de notaris op de datum van levering wordt deze ingeschreven bij het Kadaster. Na de inschrijving bij het Kadaster bent u officieel de eigenaar van de woning geworden.

De notaris mag de gelden pas uitbetalen als alle stukken correct zijn verwerkt bij het Kadaster. De gemiddelde verwerkingstijd bij het Kadaster bedraagt twee werkdagen.

In de akte wordt naast het bedrag dat u leent een verhoging voor rente en kosten opgenomen. Dit dient als zekerheid voor de bank. Bij een gedwongen verkoop kunnen ze dan ook de kosten verhalen. Ook kan er een zogenaamde verhoogde inschrijving worden opgenomen in de akte. Daarmee kunt u in de toekomst bijvoorbeeld meer lenen voor bijvoorbeeld een verbouwing zonder dat u dan opnieuw langs de notaris moet.

Over het verhoogde bedrag betaalt u geen rente. U betaalt alleen rente over het daadwerkelijk geleende bedrag. Bij een gedwongen verkoop kan de bank niet meer opeisen dan het bedrag dat u daadwerkelijk heeft geleend plus de gemaakte kosten.

Op grond van de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme en de daaruit voortvloeiende lagere regelgeving (de ‘WWFT’) zijn wij verplicht om een aantal gegevens van onze cliënten vast te leggen. In verband met deze wettelijke verplichting stellen wij u in ons vragenformulier een aantal vragen over uw identiteit.

Daarnaast heeft de Nederlandse overheid ons de verplichting gegeven om ongebruikelijke transacties te melden en om de organisatiestructuur en oorsprong van de fondsen te onderzoeken.

We begrijpen dat u het wellicht niet prettig vindt deze informatie te verstrekken. Deze verplichting om te informeren is echter niet door ons is bedacht, maar is een gevolg van de wet. Daardoor zijn wij, zelfs als we u al jaren kennen en een goed gevoel hebben over de transactie, verplicht de oorsprong van fondsen te controleren. Al onze vragen stellen wij om uw dossier in orde te brengen en de transactie door te laten gaan. Wilt u er ook rekening mee houden dat wij u mogelijk moeten verzoeken om nog aanvullende relevante documentatie en specificaties te verstrekken?

De erfpachtcanon is de vergoeding die een erfpachter betaalt aan de eigenaar van de grond voor het gebruik daarvan. Bij erfpacht blijft de grond eigendom van bijvoorbeeld een gemeente, stichting of particuliere eigenaar, terwijl de erfpachter het recht heeft om de grond te gebruiken en daarop bijvoorbeeld een woning of bedrijfspand te hebben.

De canon kan:

• jaarlijks worden betaald;
• voor een langere periode vaststaan;
• tussentijds worden aangepast volgens de erfpachtvoorwaarden;
• of in sommige gevallen volledig worden afgekocht.

De hoogte van de erfpachtcanon en de voorwaarden voor eventuele verhogingen worden vastgelegd in de erfpachtakte en de bijbehorende algemene bepalingen.

Bij aankoop van een woning of pand op erfpachtgrond is het belangrijk om goed inzicht te hebben in de hoogte van de canon en toekomstige financiële verplichtingen.

Een testament is een notariële akte waarin u vastlegt wat er met uw geld, huis, bezittingen en schulden moet gebeuren na uw overlijden. U geeft aan wie uw erfgenamen zijn en wie wat van u krijgt als u er niet meer bent.

In een testament kunt u ook toekomstige situaties regelen. Bijvoorbeeld als er kinderen komen of als uw partner gaat hertrouwen na uw overlijden. Ook kunt u erfgenamen onterven. Voor het afhandelen van uw nalatenschap benoemt u een executeur in het testament.

Is er geen testament, of zijn de in het testament aangewezen erfgenamen en hun kinderen overleden, dan bepaalt de wet wie uw erfgenamen zijn.

Met een testament houdt u zelf de regie over wat er na uw overlijden gebeurt. U legt uw wensen duidelijk vast en voorkomt onduidelijkheid of ongewenste situaties voor uw nabestaanden.

Een testament is onder andere verstandig wanneer u:

• zelf wilt bepalen aan wie u uw bezittingen nalaat, zoals uw partner, (stief)kinderen, kleinkinderen, een goede vriend of een goed doel;
• een executeur wilt benoemen die uw nalatenschap praktisch afwikkelt;
• de erfbelasting of de eigen bijdrage voor een zorginstelling voor uw partner wilt beperken;
• bepaalde familieleden of uw partner wilt uitsluiten van de nalatenschap (onterven);
• eerdere schenkingen aan één van uw kinderen wilt verrekenen in de nalatenschap;
• de financiële positie van uw (nieuwe) partner of kinderen beter wilt beschermen.

Daarnaast is een testament in het bijzonder aan te raden in de volgende situaties:

• u bent alleenstaand;
• u woont ongehuwd samen met uw partner;
• u heeft een onderneming;
• u bent gescheiden;
• u heeft een samengesteld gezin;
• u heeft vermogen of bezittingen in het buitenland.

Met een testament kiest u voor duidelijkheid, maatwerk en zekerheid voor uzelf en uw nabestaanden.

• In een testament kunt u bepalingen opnemen die uw partner een betere (financiële) positie geven, bijvoorbeeld ten opzichte van uw kinderen. Zo kunt u ervoor zorgen dat uw partner in het huis kan blijven wonen. Of dat uw kind pas na het overlijden van uw partner zijn erfdeel krijgt.
• Schenking ‘rechttrekken’: Als een van de kinderen een schenking heeft gegeven, bijvoorbeeld voor de aankoop van een huis dan kun u in uw testament regelen dat uw ene kind meer krijgt dan het andere.
• Vruchtgebruik: Heeft uw kinderen uit een eerder huwelijk en ben u hertrouwd? Dan kunt u de erfenis voor de kinderen veilig stellen door de nieuwe partner ‘vruchtgebruik’ te geven. U bepaalt in uw testament wanneer het vruchtgebruik eindigt.
• Uitsluitingsclausule: Op deze manier kunt u voorkomen dat de (toekomstige) partner van een kind een deel van de erfenis krijgt.
• Zonder testament zijn stiefkinderen geen erfgenaam.  Als u wilt dat uw stiefkinderen ook van u erven, dan benoemt u ze tot erfgenaam in uw testament.
• Volgens de wet erven uw kleinkinderen niet van u zolang uw kinderen nog leven. In een testament kunt u regelen dat zij ook iets krijgen.
• Voogd: Wie verzorgt en voedt uw minderjarige kinderen op als de beide ouders zijn overleden? Een voogdijbepaling kunt u ook via de rechtbank regelen.
• Bewindvoerder benoemen: Als een kind nog te jong is of u heeft een volwassen kind met problemen, bijvoorbeeld een verstandelijke beperking. Dan kan u een bewindvoerder benoemen. Hij of zij beheert de erfenis voor uw erfgenaam. In uw testament bepaalt u hoelang het bewind duurt en onder welke omstandigheden het bewind vervalt.
• Ex-partner geen rechten: Wil u niet dat een ex-partner inkomsten krijgt uit uw nalatenschap voor de kinderen? Dat kan u voorkomen door in het testament ouderlijk vruchtgenot uit te sluiten. Dan gaan de rente-inkomsten en andere opbrengsten van uw nalatenschap naar uw kinderen.
• Een kind onterven of uitsluiten van de nalatenschap, regelt u in een testament. Maar een onterfd kind heeft volgens de wet nog steeds recht op zijn ‘legitieme portie’. De legitieme portie is een geldbedrag dat gelijk staat aan de helft van de waarde van het erfdeel dat het kind volgens de wet zou erven. De legitieme portie geeft alleen recht op geld, niet op spullen.
• Het onterfde kind heeft na uw overlijden 5 jaar de tijd om zijn legitieme portie op te eisen. Doet hij dat niet binnen 5 jaar, dan vervalt het recht op zijn deel van de erfenis.
• Legaat: Wie krijgt de antieke koekoeksklok, de gouden ketting of uw auto? Of een bepaald geldbedrag? Degene aan wie u het legaat wilt nalaten heet een legataris. U kunt ook een legaat opnemen voor een bijvoorbeeld een goed doel. De erfgenamen en executeur zijn verplicht de legataris op de hoogte te stellen van het legaat en het af te geven.

Een levenstestament geldt bij leven. In een levenstestament bepaalt u dus niet wie uw erfgenamen zijn of aan wie u iets wilt nalaten. Met een levenstestament legt u vast wie namens u beslissingen mag nemen op het moment dat u nog wel in leven bent maar dat zelf niet meer kunt. Een testament gaat over wat er moet gebeuren nadat u bent overleden.

Met een codicil kunt u zonder tussenkomst van de notaris bepaalde roerende zaken (denk bijvoorbeeld aan sieraden of meubels) nalaten aan een persoon. Een codicil moet helemaal handgeschreven zijn, gedateerd en ondertekend zijn. Geld of een huis kunt u niet nalaten via een codicil.

In een samenlevingscontract legt u belangrijke afspraken vast over uw gezamenlijke leven. Dit biedt duidelijkheid, voorkomt misverstanden en zorgt voor financiële zekerheid, zowel tijdens uw relatie als in de toekomst. U kunt onder andere afspraken maken over:

• de vraag of uw inboedel gemeenschappelijk is of (gedeeltelijk) privé, en of er sprake is van privébezittingen of privéschulden;
• de eigendom van het saldo op een en/of-rekening;
• de verdeling van de kosten van de huishouding, zoals boodschappen en vaste lasten;
• de financiële inbreng bij de aankoop van een woning en hoe deze wordt verrekend bij een eventuele verkoop of beëindiging van de relatie;
• de gevolgen voor de woning en eventuele pensioenrechten bij een relatiebreuk;
• een verblijvingsbeding, waarmee u regelt dat gemeenschappelijke bezittingen bij overlijden toekomen aan de langstlevende partner.

Met een samenlevingscontract kiest u voor heldere afspraken en voorkomt u onzekerheid achteraf. Zo weet u allebei waar u aan toe bent, nu en in de toekomst.

Bij het overlijden van een van de partners is de andere partner geen erfgenaam. Privéspullen- en schulden gaan naar de familie van de overleden partner.

Woont u bijvoorbeeld samen in het huis dat alleen eigendom is van de andere partners, dan staat u mogelijk op straat als die partner komt te overlijden.

U hoeft geen toestemming van uw partner te hebben om een samenlevingscontract te beëindigen. Een schriftelijke mededeling (aangetekende brief) is voldoende. Er is ook geen tussenkomst van een rechter of notaris nodig. U kunt zelf afspraken maken over de verdeling van de inboedel, gemeenschappelijke rekeningen en woning bijvoorbeeld. Let op, wanneer u samen een huis heeft gekocht dan moet u wel naar de notaris om de overdracht van de woning te regelen via een akte van verdeling.

Een geregistreerd partnerschap is bijna hetzelfde als een huwelijk. U moet ook eerst digitaal of persoonlijk aangifte doen van uw voorgenomen partnerschap bij de gemeente. Vervolgens ondertekenen de partners op het gemeentehuis in het bijzijn van getuigen een verklaring.

De verschillen met een huwelijk zijn de volgende:

• U hoeft elkaar niet het jawoord te geven;
• U kunt het geregistreerde partnerschap beëindigen bij een notaris of advocaat. Als er minderjarige kinderen zijn of als u het niet met elkaar eens bent, moet u net zoals bij een huwelijk naar de rechter;
• Een geregistreerd partnerschap kunt u omzetten naar een huwelijk. Andersom gaat dat niet;
• Een geregistreerd partnerschap wordt in andere landen niet altijd erkend of er gelden andere regels.

Voor 2018 was het zo dat wanneer u ging trouwen zonder iets te regelen bij de notaris dat u automatisch in gemeenschap van goederen was getrouwd. Dat betekende dat alle bezittingen en schulden van voor het huwelijk en alles wat daar ontstond gemeenschappelijk was. Bij scheiding moet alles door de helft gedeeld worden.

Wanneer u nu in Nederland trouwt en u regelt niets dan bent u automatisch getrouwd in een beperkte gemeenschap van goederen. Alles wat voor het huwelijk van u privé was blijft dat ook tijdens het huwelijk. Alles wat tijdens het huwelijk wordt verkregen, is gemeenschappelijk en zal bij een echtscheiding gedeeld moeten worden.

Wanneer één van beide partners een aanzienlijk vermogen heeft, of schulden, of wanneer één of beiden ondernemer is of op een andere manier financieel risico lopen, dan kunt u kiezen om huwelijksvoorwaarden te maken.

Met huwelijkse voorwaarden of partnerschapsvoorwaarden houdt u zelf de regie over uw financiële toekomst. U bepaalt welke bezittingen en schulden gezamenlijk zijn en wat privé blijft. Zo kunt u ervoor zorgen dat vermogen dat u tijdens uw huwelijk of geregistreerd partnerschap opbouwt – zoals spaargeld of een waardevolle kunstcollectie – van u persoonlijk blijft.

Ook voor ondernemers bieden voorwaarden belangrijke voordelen. U kunt uw onderneming buiten het gezamenlijke vermogen houden, waardoor zakelijke en privébelangen gescheiden blijven. Dit beschermt uw partner tegen eventuele risico’s van uw onderneming en biedt duidelijkheid voor de toekomst.

Mocht uw relatie onverhoopt eindigen, dan voorkomt u dat de waarde van de onderneming volledig moet worden gedeeld. Zo kan uw bedrijf blijven voortbestaan en behoudt u de continuïteit die u nodig heeft.

Banken en andere instellingen verlangen na het overlijden van iemand meestal een verklaring van erfrecht. Alleen op die manier hebben zij zekerheid wie bevoegd is ten aanzien van de bezittingen van de overledene.

Een verklaring van erfrecht is een verklaring van een notaris waarin onder meer wordt geconstateerd:

• dat iemand is overleden;
• of er wel of geen huwelijksvermogensgemeenschap was;
• wie op basis van een eventueel testament en onderzoek in de registers van de burgerlijke stand en de wet de erfgenamen zijn;
• of erfgenamen de nalatenschap hebben aanvaard;
  wie bevoegd is/zijn te handelen en de nalatenschap te beheren of daarover te beschikken.

Wanneer u als erfgenaam graag het erfdeel wenst te ontvangen waar u recht op heeft, maar niet aansprakelijk wilt zijn voor mogelijke schulden kunt een een erfenis beneficiair aanvaarden. U moet dan een boedelbeschrijving, een inventarisatie van alle bezittingen en schulden, op (laten) maken. Bovendien moet uw beneficiaire aanvaarding worden ingeschreven bij de Rechtbank.

Een executeur moet bij testament benoemd worden. Vanwege de rol van de executeur is het van belang iemand aan te wijzen die u volledig vertrouwt. De executeur regelt alle zaken na uw overlijden. Denk hierbij aan het regelen van de uitvaart, maar ook aan de feitelijke afwikkeling van de nalatenschap zoals bijvoorbeeld het uitkeren van legaten en het voldoen van de nog openstaande schulden.

Tot 1 januari 2003 kon een executeur ook bij codicil worden aangewezen. Codicillen met een executeursbenoeming die vóór 2003 zijn opgesteld, zijn ook na die datum geldig.

Het voordeel van de benoeming van een executeur is dat de erfgenamen niet alles tezamen hoeven te regelen. Wanneer er geen executeur is, kunnen de erfgenamen er wel voor kiezen om aan één persoon volmacht te geven om alles namens hen te regelen. Zo’n persoon is geen executeur, maar gevolmachtigde.

De executeur dient wel te overleggen met de erfgenamen wanneer hij goederen wil verkopen. Dit verkopen kan hij, afhankelijk van de bepalingen in het testament, alleen zelfstandig doen wanneer het noodzakelijk is om de schulden te voldoen. Anders heeft hij de medewerking van de erfgenamen nodig. Daarnaast dient de executeur de erfgenamen alle door hen gewenste inlichtingen te verstrekken.

Het komt nogal eens voor dat erfgenamen het niet eens zijn over de verdeling van de nalatenschap. Soms weigert een van de erfgenamen mee te werken aan de verdeling. Of een niet-erkend kind eist een deel van de nalatenschap op. Of er is wantrouwen, bijvoorbeeld als erfgenamen denken dat er iets is verdwenen uit de nalatenschap. U kunt dan de volgende mogelijkheden overwegen.

Familieveiling
Een familieveiling is een eenvoudige, goedkope en vaak prettige oplossing om de inboedel te verdelen. Iedere erfgenaam trekt dan een lootje bij de notaris. Heeft de een tijdens de veiling meer waardevolle spullen gekregen dan een ander? Dan kunt u dat verrekenen.

Bemiddeling door notaris
De notaris probeert met alle erfgenamen overeenstemming te bereiken. Lukt dat niet en blijven er meningsverschillen, dan zet de notaris de geschilpunten op papier. Dat helpt in een eventuele rechtszaak. Betrek een notaris bij de verdeling. Die kan ruzie in de familie voorkomen.

Mediation
Bij mediation zoeken de erfgenamen samen met een mediator naar een oplossing. Voorwaarde is dat de erfgenamen nog met elkaar praten. Ze moeten samen om de tafel willen zitten. De uiteindelijke oplossing is bindend.

Alle testamenten worden ingeschreven bij het Centraal Testamentenregister (CTR). Na het overlijden kunnen erfgenamen van een overledene dit register raadplegen en zien of er een testament gemaakt is en bij welke notaris. De inhoud van het testament is overigens niet in te zien via het register.

Als u erfgenaam bent, dan kunt u kiezen of en hoe u de erfenis aanvaardt. Iedere erfgenaam neemt een eigen beslissing over aanvaarden of verwerpen. Als u de erfenis aanvaardt, bent u aansprakelijk voor eventuele schulden van de overledene. Ook heeft de aanvaarding mogelijk gevolgen voor uw uitkering of toeslagen.

U kunt kiezen uit drie mogelijkheden:

• Zuiver aanvaarden: U aanvaardt de nalatenschap en bent (samen met de andere erfgenamen die zuiver hebben aanvaard) aansprakelijk voor eventuele schulden.
• Beneficiair aanvaarden: U aanvaardt de nalatenschap, maar hoeft eventuele schulden niet uit eigen zak te betalen.
• Verwerpen: U krijgt niets uit de nalatenschap en bent ook niet aansprakelijk voor eventuele schulden.

Als u beneficiair wilt aanvaarden of wilt verwerpen, dan legt u een schriftelijke verklaring af bij de rechtbank. Dit kunt u ook met een volmacht via uw notaris regelen. Dan hoeft u niet zelf naar de rechtbank. Voor de beneficiaire aanvaarding of verwerping zijn griffierechten verschuldigd.

UBO staat voor Ultimate Beneficial Owner, oftewel de uiteindelijk belanghebbende van een organisatie. Dit is altijd een natuurlijk persoon (een mens) die meer dan 25% van de aandelen, stemrecht of eigendomsbelasting heeft, of feitelijk zeggenschap uitoefent. Organisatie’s zijn verplicht hun UBO’s in te schrijven bij de Kamer van Koophandel. Deze verplichting is er om witwassen en fraude tegen te gaan.

Ondernemingsvormen kunnen in twee hoofdgroepen worden gesplitst: die met rechtspersoonlijkheid en die zonder rechtspersoonlijkheid. Een belangrijk punt van verschil is de mate waarin u in privé aansprakelijk bent voor ondernemingsschulden.

Ondernemingsvormen met rechtspersoonlijkheid, ook wel rechtspersonen genoemd, zijn bijvoorbeeld:

• Besloten vennootschap (BV)
• Naamloze vennootschap (NV)
• Coöperatie
• Vereniging
• Stichting

Ondernemingsvormen zonder rechtspersoonlijkheid zijn bijvoorbeeld:

• Eenmanszaak
• Maatschap
• Commanditaire vennootschap (CV)
• Vennootschap onder firma (vof)

Een besloten vennootschap is een rechtspersoon met een in aandelen verdeeld kapitaal. De aandeelhouders verschaffen kapitaal aan de BV en krijgen in ruil daarvoor aandelen. Deze aandelen vertegenwoordigen enerzijds het economisch belang bij de BV en anderzijds de zeggenschap over de BV.

Een BV kan alleen opgericht worden bij notariële akte. De oprichtingsakte bevat onder meer de statuten van de vennootschap. Het startkapitaal van een BV kan één eurocent zijn. Wanneer met een hoger startkapitaal wordt gewerkt, vertegenwoordigen de aandelen een hogere waarde.

Na de oprichting dient de BV ingeschreven te worden in het handelsregister https://www.kooijmanautar.nl/kennisbank/begrip/handelsregister/ van de Kamer van Koophandel en het UBO-register.

Aandeelhouders zijn niet verder aansprakelijk dan tot het bedrag waarvoor zij kapitaal hebben verschaft aan de BV.

Bestuurders en commissarissen van een BV zijn in principe niet aansprakelijk. Dit is anders indien er sprake is van onbehoorlijk bestuur of onbehoorlijk toezicht. Indien de BV hierdoor schade heeft geleden kan zij de bestuurder of commissaris hiervoor aanspreken.

Een aandeelhoudersovereenkomst is onmisbaar wanneer u een bedrijf met meerdere mensen heeft. Binnen uw bedrijf wilt u dat alle neuzen dezelfde kant op staan. In het begin zal dit zeker zo zijn, maar in de loop der tijd kan het zo zijn dat partners en samenwerkingen een andere visie krijgen. Om onenigheid te voorkomen is het verstandig om een aandeelhoudersovereenkomst op te stellen voordat u de onderneming begint.

De besluitvorming en toetreding van nieuwe aandeelhouders zijn een van de belangrijkste onderdelen van een aandeelhoudersovereenkomst. Maar ook zaken zoals bijzondere aanbiedingsverplichtingen, de regelingen omtrent ongelijke stortingen op aandelen en een waarderingsregeling ingeval van verkoop aan andere aandeelhouders maken onderdeel uit van deze overeenkomst. Andere zaken zijn onder andere:

• Specifieke winstreserves;
• Regeling omtrent bijzondere benoemingsrechten en/of voordrachtrechten van aandeelhouders;
• Verstrekte meerderheid van bijzondere besluiten;
• Non- concurrentiebeding;
• Management overeenkomsten.

Samen naar oplossingen zoeken is een betere basis voor de toekomst dan dat ieder met een eigen adviseur het onderste uit de kan probeert te halen. Zeker als er kinderen zijn, blijft men het hele leven met elkaar verbonden door deze kinderen. En dan is het prettig als hun ouders nog redelijk met elkaar overweg kunnen…

Of u nu samenwoont of getrouwd bent, bij het uit elkaar gaan zijn de problemen en emoties hetzelfde. Vaak is er sprake van teleurstelling en onbegrip, zeker als er bij één van de partners een nieuwe liefde in het spel is. En in die situatie moet dan een aantal belangrijke afspraken worden gemaakt.

U moet het bijvoorbeeld met elkaar eens worden over wie in het huis blijft wonen, hoe de zorg voor de kinderen wordt verdeeld, hoe de kosten voor het huis en voor de verzorging van de kinderen worden verdeeld, de verdeling van de auto en de spullen, betaling van de kosten van de kinderen en nog veel meer.

Hoewel het heel wel mogelijk is om alle zaken in onderling overleg te regelen, is het in veel gevallen van belang om nader advies te krijgen over de juridische gevolgen. In veel gevallen zullen notariële of onderhandse akten opgemaakt moeten worden om de zaken daadwerkelijk te regelen.

Veel mensen kunnen en willen alle hiervoor bedoelde beslissingen niet alleen nemen en schakelen de hulp in van een deskundige.

U kunt natuurlijk ieder een eigen advocaat nemen, maar wanneer u nog met elkaar ‘on speaking terms’ bent is het raadzaam om samen naar een mediator te gaan.

Omdat de notaris toch al ingeschakeld moet worden voor de verdeling van het huis en/of voor de verdeling van de aandelen in de BV wordt vaak gekozen voor een in (echt)scheidingen gespecialiseerde (Mfn of VMN) notaris-mediator. Deze notaris-mediator is absoluut onpartijdig en is niet alleen gespecialiseerd op het gebied van het echtscheidingsrecht, alimentatie en pensioen, maar heeft ook geleerd om te gaan met de vaak heftige emoties die bij een scheiding spelen. Ook kan de notaris-mediator een ouderschapsplan opstellen en in dat geval aandacht geven aan de problemen die bij de kinderen kunnen gaan spelen.

Voordeel is dat het eventueel aanpassen van de testamenten meteen geregeld kan worden als dat gewenst wordt.

In de eerste bijeenkomst met de mediator wordt aandacht besteed aan uw persoonlijke situatie en de achtergrond van de scheiding. Ook wordt geïnventariseerd over welke zaken afspraken gemaakt moeten worden. En als er dingen zijn die dringend moeten worden geregeld (bijvoorbeeld huisvesting, bijdrage in de kosten), kan daar meteen mee gestart worden.

Als over alle onderwerpen (huisvesting, partneralimentatie, verdeling bezittingen, zorg en bijdrage levensonderhoud voor de kinderen, en pensioen) afspraken zijn gemaakt, worden deze vastgelegd in een convenant. De notaris-mediator zal hier een notariële akte van maken. Voordeel daarvan is dat de akte bindend bewijsmiddel is. Ook kunnen met een notariële akte de financiële afspraken direct zonder tussenkomst van een rechter of advocaat worden afgedwongen door een deurwaarder, voor het geval deze afspraken niet worden nagekomen.